Gönül Şiiri
Merhum Mehmet Akif İnan’ın ruhaniyetine

I
Ah bu gönül sana meftun olmuş dil ruba
Nazar kıl ey Habib kebabı irfan gönül

Gönül incinmeye görsün incinir Allah
Ah bu gönül, deryayı vahdet kılsan gönül

Deniz bir gelir bir gider kıylu kal ile
Sanma sakın, bir Hızır da sen misin gönül

Asırlar geçse de gelecek olan gelir
Hazır olmana baksan şaşırmasan gönül

Düşüversen kim gelir, kim gider yanına
Dost olmanın bedeli yok, yoktur be gönül

Artık bir gül desen, güller de sen varsın hep
Gül senin, güller senin, güllerdesin gönül.

Ah bu gönül deryasını bilmek istemem
Bilse bu Garip ne yapardı eyvah gönül

Geçti gitti zaman mekân denen âlemde
Âlimi de cahili de taşır bir gönül

II

Şimdi gidiyorum bir güneşim yok
Ellerimde kalmış bir resmin bile
Yokluklar içinde kalanımda yok
K-ayıplar içinde yandı bu gönül

Durduramaz kalbimdeki bu sesi
Sayabilir misin kalan nefesi
Yiğitlerin belli olur ensesi
T-ütemezsin belli olur bu gönül

III

Yine kayboldu gözlerin, yine mahcup
Aşkınla yansa, kavrulsa ah bu gönül

Renkleniverse dünyam yine bu sabah
Nihayetsiz bir ummana dalsın gönül

Ah bu gönül yansın kavrulsun bu gönül
Ah gönül deryalara dalsın bu gönül

Şair: Recep Garip
Yorum: Mücahit Osman Gümüşay

#şiir #edebiyat #şair #adilsokak #seslişiir